Up | Down

Powered by Blogger.
 

Measures of Joy

~ ~

Υπάρχουν μπάντες που για λόγους μουσικούς και μη, έχουν κερδίσει την εκτίμησή σου. Μπάντες που έχουν γίνει αποδεκτές σχεδόν από όλους τους μουσικόφιλους. Διόρθωσέ με, μα πιστεύω ότι οι Broadcast είναι μια από αυτές. Ενίοτε λοιπόν ξεπετάγονται μπάντες που σου φέρνουν στο μυαλό αυτές που αγάπησες. Είτε γιατί έχουν βαθύτατα επηρεαστεί, είτε γιατί θέλουν να πουλήσουν μούρη. Οι Virginia Wing έχουν την πολυτέλεια η φωνή της Alice Merida Richards να οδηγεί κατευθείαν στην Trish Keenan. Και τι πολυτέλεια. Αλλά μόνο με αυτό δε θα κέρδιζαν καμία μάχη. Κι ευτυχώς για εμάς δε μένουν εκεί. Το ντεμπούτο τους, "Measures of Joy", μόνο βαρετό δεν το λες. Στέκεται άξια δίπλα σ'αυτά που μπορεί να περιμένεις. Οι Virginia Wing παίζουν, πειραματίζονται, αφήνονται, μπλοκάρουν. Σαφώς και δεν είναι τέλειο το "Measures of Joy", σαφώς και δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει από την υπόλοιπη αγέλη. Εν τέλει υποκύπτει στις ίδιες του τις επιρροές. Και καλά κάνει. Δεν είναι αρνητικό αυτό. Ντεμπούτο είναι, έχουν όλο το χρόνο με το μέρος τους να τραβήξουν μπροστά. Και καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ποπ διαμαντάκι, ικανό να παίξει αρκετές φορές στα ηχεία σου. Προσωπικά με ευχαριστεί πολύ να βγαίνουν τέτοιοι δίσκοι. Ίσως γιατί με οδηγούν πίσω, σε ευχάριστες αναμνήσεις. Όλα αυτά τα σύνθια, η φωνή, η αλληγορική τους ποπ..
 
Genre: Pop / Experimental
 
 

The Circulars - Ornamental

~ ~

Προσπαθώντας να μάθω νέα για μια post-punk μπάντα που γουστάρω και περιμένω εδώ και πόσο γαμημένο καιρό να βγάλει το ρημάδι το LP της, οδηγήθηκα μέσω του Facebook της στους Circulars. Σύνδεση? Καμία. Είναι σα να πηγαίνεις στο σταθμό τρένων, να ψάχνεις την αποβάθρα για να πάρεις το τρένο προς την κόλαση και ο σταθμάρχης να σε στέλνει στον παράδεισο. Είναι το κάρμα μάλλον. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην indie. Στα παλιά λημέρια όμως. Πριν την "επανάσταση". Όλη η λατρεία εκεί. Κάτι σαν τη φανέλα των Chicago Bulls που είναι ακόμη η ίδια και δε θα ήθελες να αλλάξει για κανένα λόγο. Κάποια πράγματα τα αναζητάς έτσι όπως ήταν. Στους Circulars λοιπόν και στο άλμπουμ τους Ornamental..
 
Genre: Indie / Pop
 
Link: bandcamp
 
 

Pretty Sad

~ ~

Φαίνεται ότι η Shelflife πέρασε ξανά από το κοσμηματοπωλείο για ψώνια. Λέγεται ότι το πακέτο που βρήκε είχε το από πάνω περιτύλιγμα. Πάνω του έγραφε Pretty Sad αλλά το πρόσωπό της μάλλον ήταν Pretty Happy. Κάποιος που στεκόταν δίπλα της την έβλεπε να απολαμβάνει τη στιγμή της προσμονής μέχρι να της φέρουν αυτό που είδε και διάλεξε. Κοιτούσε αδέξια γύρω της από την αμηχανία. Η αναμονή ήταν κάτι που πάντα τη "σκότωνε". Απλά ήθελε να το πάρει και να φύγει. Δάγκωνε τα χείλη της από χαρά καθώς βάδιζε πίσω στο σπίτι. Σκεφτόταν τη στιγμή που θα ανοίξει την πόρτα, θα πετάξει το παλτό και θα κάτσει στον καναπέ για να το ανοίξει. Το περπάτημα ήταν πιο γρήγορο πλέον. Θέλει να φτιάξει κάτι ζεστό προτού ξετυλίξει το δώρο της. Για κάτι τέτοιο μπορεί να περιμένει λίγο περισσότερο. Πριν προλάβει να επανέλθει από μόνη της, ο κοσμηματοπώλης διακόπτει τις σκέψεις της και την πληροφορεί ότι το αντικείμενο δε θα είναι έτοιμο προς παράδοση πριν το 2015. Απογοητεύεται αλλά το ότι θα μπορεί να έχει ένα δείγμα του μέχρι τότε επαναφέρει το χαμόγελο. Φεύγει με την ίδια χαρά, με την ίδια ανυπομονησία. Έτσι κι αλλιώς, έχει κάτι μαζί της..
 
Genre: Indie / Pop
 
Link: soundcloud
 
 

Manon Meurt

~ ~

Όταν ξεκινούσα αυτό το μπλογκ δεν είχα ιδέα πόσα πολλά μπλογκς μπορεί να έπαιζαν εκεί έξω. Στην πορεία έχασα το μέτρημα βέβαια. Ταυτόχρονα προσπαθούσα να κατανοήσω ποιος θα μπορούσε να είναι ο σκοπός ενός μπλογκ. Με τόσα σάιτς και μπλογκς να αναρτούν σχεδόν την ίδια μουσική με σένα, ποια ακριβώς διαφορά θα μπορούσε να κάνει το δικό σου? Μπορείς να πεις ότι δε χρειάζεται να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος σκοπός, απλά κάνεις αυτό που γουστάρεις, κάτι σαν ένα μουσικό ημερολόγιο. Μη γελιόμαστε, αν θέλαμε μόνο αυτό, απλά θα κρατούσαμε σημειώσεις σε ένα χαρτί η σε ένα γουόρντ. Όλοι ζητάμε κάτι παραπάνω, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο. Το ζήτημα και στοίχημα για ένα μπλογκ, κατά την προσωπική μου γνώμη, είναι να δίνει βήμα σε μπάντες άγνωστες, είτε νέες είτε παλιές. Σε μπάντες που θα δουν δύσκολα το όνομα τους στις μεγάλες φυλλάδες-σάιτς. Σε μπάντες που θα πιστεύεις ότι είναι κρίμα να μείνουν τόσο πολύ στην αφάνεια. Φυσικά υπό ορισμένα κριτήρια. Μουσικά κυρίως. Μπορείς βέβαια να μου πεις ότι στην εποχή που ζούμε αυτό είναι ακατόρθωτο και ότι εν τέλει, μια καλή μπάντα δύσκολα να μείνει έξω από το παιχνίδι. Δε θα διαφωνήσω αλλά αν υπάρχει κανόνας υπάρχουν κι εξαιρέσεις. Εκεί δε θα διαφωνήσεις. Θέλω να πω, ποιο το νόημα αν όλοι είχαμε το ίδιο εξώφυλλο. Θα ήταν τουλάχιστον βαρετό. Πολλές φορές επιλέγω να παρουσιάσω μπάντες που μπορεί να μην έχουν το αριστούργημα στα χέρια τους αλλά δεν έχουν να ζηλέψουν και τίποτα από μπάντες που έχουν αποκτήσει ισχιαλγία από το σπρώξιμο. Μια από αυτές είναι και οι Manon Meurt από την Τσεχία. Είναι πολύ σημαντικό για μια μπάντα που έρχεται από χώρες όπως η δική μας ή η Τσεχία να σπάσει τα σύνορα. Να βγει έξω. Σκέψου πόσες δικές μας το έχουν κάνει και πόσες πιστεύεις ότι είναι κρίμα που έχουν παραμείνει άγνωστες έξω. Οι Manon Meurt δε ξέρω αν πρόκειται να κάνουν κάτι αξιόλογο αλλά έχουν βγάλει ένα αξιοπρεπέστατο EP, το οποίο τους έχει δώσει ήδη το διαβατήριο για να περάσουν στα διεθνή νέα. Και αυτό έμενα μου φαίνεται τόσο σημαντικό. Είναι δύσκολο να απεγκλωβιστείς από μια συγκεκριμένη νοοτροπία και να παρουσιάσεις κάτι διαφορετικό. Εύχομαι ότι καλύτερο στους Manon Meurt και σε όλους τους Manon Meurt που περιμένουν εκεί έξω. The truth is out there;)
Genre: Shoegaze / Indie
Link: bandcamp

Weed Hounds - S/T

~ ~

Τους πήρε ΜΟΝΟ τέσσερα χρόνια αλλά τελικά οι Weed Hounds κατάφεραν να κερδίσουν ένα σκαμπό στις καρδιές των indie ανώνυμων εξαρτημένων. Οι Weed Hounds, μάλιστα, είναι τόσο συντετριμμένοι και στεναχωρημένοι από αυτήν την αργοπορία που οι ενοχές που αισθάνονται απέναντι στους φιλάθλους, συγνώμη φανς, τους οδήγησαν στο να μοιράσουν το ευαγγέλιο δωρεάν. Τώρα μπορείτε να προσεύχεστε όλοι for free! Δεν είναι τέλειο? Ναιιιι! Και τα δέκα(10) αποσπάσματα του ιερού κειμηλίου έχουν έντονη επιρροή από τις ιερές γραφές των 90'ς. Οι έντονα μυημένοι στην τότε εποχή Weed Hounds έχουν όλους τους πατριάρχες εικόνισμα και δε φαίνεται να τους νοιάζει τίποτε άλλο. Όλους τους άλλους τους έχουν γραμμένους στο χόρτο τους. Μάλιστα υπάρχουν έντονες φήμες ότι οι κιθάρες έχουν γραφτεί στην Αραμαϊκή και ότι η Laura Catalano πίνει αγίασμα. Φυσικά δεν είναι όλα ρόδινα σε αυτήν την βιβλική ιστορία. Λέγεται ότι ο Kevin Shields προσπάθησε να τους δαγκώσει στο λαιμό και να τους σταυρώσει γιατί ήθελε το δίσκο πιο shoegaze, πιο κοντά στην πρέζα. Από τότε οι Weed Hounds κυκλοφορούν με σκόρδο και ασήμι..
 
Genre: Indie
 
Link: get it!
 

Wish - S/T

~ ~

Ο Kyle Connolly αφού πέρασε ως μέλος από αρκετές μπάντες, τα έβαλε κάτω, είδε τι είχε και τους βάφτισε Wish. Τον ίδιο και κάτι mates από τις προηγούμενες μπάντες. Το ντεμπούτο τους το ηχογράφησαν σε δύο μέρες και όπως λένε και τα δόντια του σε μια συνέντευξη, αυτό έγινε επειδή.."I wanted it to be spontaneous. I wanted there to be mistakes", για να συμπληρώσει.."fuck-ups are barely concealed in the layers of reverb and distortion". Ο δίσκος λοιπόν δεν είναι κακός αλλά δε θα έλεγα ότι θα σε ταρακουνήσει κιόλας. Αν και μια παρέλαση ονομάτων όπως Sonic Youth και Pavement σίγουρα θα σε κάνει να πατήσεις το πλέι, έστω και με τη μούρη λίγο ξινή. Και η αλήθεια είναι ότι βρίσκονται εκεί, ο Kyle Connolly και οι mates κάνουν υπερτίμια προσπάθεια. Σε κομμάτια όπως το "Slacker" σταματάς και γουστάρεις. Είναι από αυτά τα κομμάτια που δίνουν ένα βαθμό παραπάνω στο άλμπουμ. Αν, πάντως, υπάρχει κάτι που με ενοχλεί πιο πολύ στο "Wish", αυτό είναι οι ματιές που ενίοτε ρίχνουν στα 60's και νομίζω ότι είναι εντελώς αχρείαστες. Δε βρίσκω το λόγο να γυρνάνε εκεί. Τους προτιμώ 90's. Δικοί σου μεσιέ..
 
Genre: "It's all in your head, go catch the rain"
 
Link: bandcamp
 

Aerofall - S/T

~ ~

Με βλέπω να βολτάρω στη Ρωσία για καιρό ακόμη. Αλλά στην ίδια πόλη, το Rostov-on-Don. Οι Selekhov που είναι από εκεί με οδήγησαν στους Aerofall. Κι αυτοί έβγαλαν το ντεμπούτο τους φέτος. Χαζεύοντας λίγο για την πόλη στο ίντερνετ, έμαθα ότι από το Rostov-on-Don είναι και οι Motorama. Απλά το λέω αυτό. Οι Aerofall είναι οι shoegaze της παρέας. Πενταμελές σχήμα, ωραίες κιθάρες, ωραία και η φωνή της Yana, το μόνο κορίτσι της μπάντας. Η διαφορά με τους Selekhov είναι ότι οι Aerofall κυκλοφόρησαν στη Hands And Moment. Δε νομίζω ότι έχουν να ζηλέψουν κάτι από τις σύγχρονες shoegaze μπάντες. Κάθε άλλο. Χωρίς να έχουν τελειοποιήσει αυτό που κάνουν και με τα κένα που μπορεί να βρεις, να τολμήσω να πω οτι δεδομένου των αναλογιών, το ντεμπούτο τους μοιάζει να βρίσκεται τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με "αγαπημένα" άλμπουμς διαφόρων περιοδικών και σαιτ. Φαντάζομαι ότι οι φανς θα βρουν το δίσκο αρκετά ενδιαφέρον..
 
Genre: Shoegaze / Indie
 
Link: soundcloud
 
 

Selekhov - S/T

~ ~

Ο χειμώνας έρχεται και η Ρωσία στρώνει τα χιόνια της. Ένας βοριάς φθάνει για να νιώσεις το κρύο στο πρόσωπό σου. Στο δέμα έχει βάλει κι αυτούς. Το τρίο που απαρτίζει τους Selekhov. "It shouldn't snow at this time of year.." μας έλεγε ο σοφός Damon. Και δανείζομαι επίσης μια πρόταση από το Impose, για άλλο δίσκο βέβαια, αλλά επίκαιρη. Λέει: "There is something wonderful about finding music that impresses you with no expectations". Αυτό ακριβώς. Για να μην τα φουσκώνω, βγάλε άμα θες το impresses έξω. Κράτα το no expectations και όταν θ'ακούσεις το ντεμπούτο τους πιστεύω ότι θα το βάλεις πίσω στην πρόταση. Βασικά φαντάζομαι ότι είναι ντεμπούτο, δε βρίσκω και πολλές πληροφορίες. Εδώ λοιπόν εγώ ακούω post-punk, shoegaze και μια μπάντα που δεν έχει τίποτα να χάσει, μια μπάντα που δε βάζει στοιχήματα απλά παίζει αυτό που γουστάρει και πειραματίζεται. Όλα τίμια. Έντεκα κομμάτια, τα περισσότερα πάνω από τέσσερα λεπτά, δίσκος γεμάτος, όχι τσιγκουνιές, όχι radio friendly, μόνο ιδρώτα. Δώσε μια ευκαιρία, πρέπει να τρέξω, έχω υποσχεθεί και κάτι στον truant..
 
Genre: "Fly, Gagarin! Fly!"
 
Link: bandcamp
 
 

Orphan Fairytale

~ ~

Αφήνω για λίγο τις κιθάρες, βλέμμα εκεί που παλιά σύχναζα πολύ περισσότερο. Πολλά και αγαπημένα ambient βράδια, με παρέα ή μόνος. Η Orphan Fairytale είναι από το Βέλγιο, εκεί που πέρασα το καλύτερο εξάμηνο της ζωής μου. Εδώ και αρκετά χρόνια κυκλοφορεί μουσική σε διάφορα labels και φέτος ήρθε η στιγμή να μαζέψει δουλειές της από την περίοδο 2008 - 2011 και να τις βάλει σε ένα διπλό LP. Χορηγός η Aguirre Records. Η Eva Van Deuren, το πραγματικό της όνομα, δημιουργεί μια παιχνιδιάρικη πειραματική ατμόσφαιρα την οποία τα τρία τελευταία βράδια ακούω συνεχώς. Δεν έχει τους θορύβους και τις τραβηγμένες "σιωπές" που ενίοτε παρουσιάζουν εφάμιλλοι δίσκοι. Που προσωπικά δε μου αρέσουν και τόσο πολύ, κάπου με κουράζουν αρκετά και τους απορρίπτω πριν καν ολοκληρωθούν. Αυτό δε σημαίνει ότι η Orphan Fairytale βρίθει από συγκλονιστικές ιδέες και μουσικές καινοτομίες αλλά παρουσιάζει κάτι ενδιαφέρον, ένα ωραίο τριπ και όταν προσεγγίζει τη σκοτεινή της πλευρά, το αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο. Η ιστορία λέει, θα το διαβάσεις και στο bandcamp αυτό, ότι της ζητήθηκε να ανοίξει και συναυλία των Sonic Youth, μιας και ο Thurston Moore δήλωνε φαν της μουσικής της. Είναι κάποιο γαλόνι. Αν λοιπόν είσαι της φάσης προχώρα. Το εξώφυλλο δεν είναι από αυτήν την κυκλοφορία, "My Favorite Fairytale", αλλά από "Comets Come Alive" που κυκλοφόρησε στη Blackest Rainbow το 2012..
 
Genre: Experimental / Electronic
 
Link: bandcamp
 

Modern Marriage

~ ~

Μένω στο Portland, έτσι για να πάω κόντρα στον κύριο σπιράλ. Δύο κορίτσια, ένα αγόρι, οι Modern Marriage. Ακόμη δεν έχουν κάποια "αξιοπρεπή" κυκλοφορία, παρά μόνο μια κασέτα με εφτά κομμάτια. Οι δυνατότητες για κάτι καλό στο μέλλον είναι εκεί όμως. Στο χέρι τους είναι με μια καλή παραγωγή και περισσότερο δέσιμο να εκτοξευθούν. Κομμάτια όπως τα "elvis" και "the heat" μένουν στο μυαλό, αν και στο δεύτερο σου δίνουν την εντύπωση ότι κάπου χάνονται. Στο τελευταίο κομμάτι, "october" θα μπορούσαν να ακούγονται πιο δυνατά, να το πάνε μέχρι το τέλος. Γενικά, σε κάποια σημεία θα μπορούσαν να παίξουν με περισσότερη ένταση. Το θέμα είναι τώρα τι θα κάνουν, μιας και αυτή η κυκλοφορία πάει πίσω στις αρχές το 2013 και δεν υπάρχουν νέα από πλευράς τους. Συναυλίες δίνουν ακόμη πάντως. Ποιος ξέρει, μόνο ο σπιράλ;)
 
Genre: Post-Punk
 
Link: bandcamp