Up | Down

Powered by Blogger.
 

Days of Abandon

~ ~

Τι να γράψεις τώρα για το "Days of Abandon"; Κάθομαι και το ακούω σα χαζός εδώ και ώρες. Σερί. Δε μπορώ να το βγάλω. Το tweendie universe θα πρέπει να είναι περήφανο γι' αυτό το δίσκο. Αν είναι ν' αγοράσεις κάποια άλμπουμ, ο τρίτος δίσκος των The Pains of Being Pure at Heart αξίζει να είναι μέσα σ' αυτούς. Ακόμη κι αν το "Until The Sun Explodes" ξεχειλίζει τόσο πολύ και ξεδιάντροπα Cure, που πονηρεύεσαι. Ας είναι. Η λέξη αριστούργημα γίνεται όλο και πιο ορατή. Άκουσμα με άκουσμα και προχωράς πιο βαθιά στο blissful κόσμο των "Pains". Και κολλάς εκεί και μένεις ξεδιψώντας την όποια συναισθηματική σου ξηρασία, που προσφέρει ασύστολα η καθημερινότητα και ο μαλακισμένος τούτος κόσμος που ζούμε. Γι' αυτό, το είδος αυτό δε σε έχει κουράσει και το ακούς ακόμη. Γιατί είναι μαγικό. Και όταν το βρίσκεις στις καλύτερες στιγμές του, όπως τώρα με το "Days of Abandon", τα πάντα μυρίζουν διαφορετικά. Και για λόγους όπως αυτός, να είσαι σίγουρος ότι indie θ' ακούς για πολλά χρόνια ακόμη, until the sun explodes..
 
Genre: Twee / Indie Pop
 

West Virginia White

~ ~

Το "West Virginia White" είναι το ντεμπούτο των WV White και επίσης ένα από τα πιο όμορφα άλμπουμ που άκουσα φέτος. Η συνταγή του δίσκου είναι τόσο γνωστή μα τόσο δύσκολο να την πετύχεις. Πολλοί προσπάθησαν μάταια να χρησιμοποιήσουν υλικά όπως 90's, Pavement, Sonic Youth και λοιπά μα οι WV White φαίνεται ότι ξέρουν να μαγειρεύουν σωστά και καλά. Αυτό το να ακούγεσαι και σωστός αλλά και να πιάνεις τον ακροατή δεν είναι και εύκολο. Οι WV White είναι μελωδικότατοι, με ωραίες κιθάρες και σύνθια, πιάνουν το slacker rock που έχουν σαν ταγκ στο bandcamp τους. Το έχουν οι πιτσιρικάδες. Όπως είπα, ναι πατάνε πάνω σε γνωστές φόρμες αλλά ποιος νοιάζεται αλήθεια? Η "εφεύρεση" στη μουσική σπανίζει πλέον έτσι κι αλλιώς. Οπότε άκου το ντεμπούτο τους και δε θα απογοητευτείς, στο υπόσχομαι..
 
Genre: Indie Rock
 
Link: bandcamp
 
 

Chastity Belt - No Regerts

~ ~

Αυτό βγήκε πέρυσι. Αν κι έγινε λίγη φασαρία για μια φωτογραφία της μπάντας(θα τη βρεις εύκολα), το ντεμπούτο τους "No Regerts" δε φαίνεται να απασχόλησε και πολύ το μουσικό κόσμο. Η φωνή της Julia Shapiro μου θύμισε έντονα τη φωνή της Katrina Ford των Celebration. Το "No Regerts" δεν είναι κακό άλμπουμ αλλά το πρόβλημα με αυτές τις μπάντες είναι ότι θα ήθελαν να ακούγονται punk, αλλά δε μπορούν. Κάτι κοντά σε riot grrrl φάση βασικά αλλά δεν έχουν φτάσει ακόμη εκεί. Όταν το καταλάβουν θα είναι καλύτερα και γι' αυτές και για μας. Ωστόσο, υπάρχει κάτι εκεί που ακούγεται ωραίο. Κάτι που ίσως να μπορέσει να εξελιχθεί. Όπως μπορεί να έχεις καταλάβει, οι Chastity Belt μου έχουν αφήσει ανάμικτα συναισθήματα. Αυτό το κάτι που δε σου γεμίζει το μάτι αλλά από την άλλη βάζεις το άλμπουμ να παίξει ξανά..
 
Genre: Indie(ας πούμε)
 
Link: bandcamp
 

Brain F≠ - Empty Set

~ ~

Αυτούς εδώ τους συνάντησα καθώς έψαχνα πληροφορίες για τους από κάτω. Άκουγα που λες τα κομμάτια των Wet Drag και τριγύριζα στο ίντερνετ ψάχνοντας κάτι να διαβάσω για τη μπάντα. Προς έκπληξή μου, ένα λινκ με οδήγησε στο Pitchfork. Ναι ρε, δεν είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα, αλήθεια λέω. Ναι, το Pitchfork είχε γράψει για τους Wet Drag, Brain F≠ και κάτι άλλες μπάντες σε ένα σύντομο άρθρο. Ξεπέτα, αν δεν κατάλαβες. Αν ήταν όμως καμιά σάχλα ατελείωτη, λουσμένη με όλα τα αίσχη του κόσμου και τοποθετημένη επάξια δίπλα στη χέστρα, θα είχε αφιερώσει λιβάδια γραφής και ύμνων. Στ'αρχίδια μας βέβαια εμάς, και στα δικά μου και στα δικά σου. Αλλά κοίτα να δεις, η ουσία ποια είναι? Ότι τους Brain F≠ τους έμαθα από το Pitchfork. Αχώνευτο θα κατέβει τούτο.
Γιατί? Τι γιατί. Επειδή οι Brain F≠ μου γαμοαρέσουν ρε. Κοίτα, εμένα μου αρέσει πολύ..εχμ, συγνώμη, λάθος τοποθέτηση..εγώ καυλώνω όταν η φωνή της τύπισσας είναι φτιαγμένη για να τραγουδάει punk, post-punk, riot grrrl ρε παιδί μου φάση. Κι εδώ δε μπορώ να σταματήσω να στήνω αυτί για τη Elise Anderson. Καλά, φωνητικά κάνει και ο κιθαρίστας Nick Goode αλλά νταξ, η Elise είναι ένα βήμα μπροστά ρε. Βγάλτε τον κύριο από τα φωνητικά παρακαλώ.
Το "Empty Set" είναι ο δεύτερος δίσκος των Brain F≠, τα μέλη των οποίων δε μπορείς να πεις ότι είναι και εντελώς αφοσιωμένα στη μπάντα μιας και συμμετέχουν σε πολλά άλλα πρότζεκτς. Καλή φάση, λέω εγώ.
Το "Empty Set" δε διαρκεί πάνω από 20 λεπτά αλλά είναι αρκετά για να σου δώσουν όση ενέργεια δε μπορούν να σου δώσουν 10 Red bulls, 5 μπανάνες και η εικόνα ενός παπά να βγάζει δίσκο. Η αλλιώς, να εκμεταλλεύεται την πίστη των χαζών. Άσχετο. Αλλά ο ντράμερ μόνο άσχετος δεν είναι. Η μπάντα ολόκληρη καλύτερα. Όλα λειτουργούν, όλα κυλάνε έτσι όπως το σχεδιάσανε οι Brain F≠. Αν σχεδιάσανε κάτι. Ότι κι αν κάνανε το "Empty Set" είναι ένας γαμηστερός punk δίσκος. Στοχεύει στην ουσία του θέματος, δε φλυαρεί, δε προσπαθεί να θαμπώσει και ούτε να κάνει φινέτσα. Απλά τα πράματα ρε..
 
Genre: Punk
 
Link: bandcamp
 

Wet Drag

~ ~

Νέα μπάντα από μέλη των Grass Widow, Stillsuit, Ruby Pins. Δύο τύπισσες κι ένας τύπος που φαίνονται ικανοί να βγάλουν κάτι καλό. Ειδικά όταν σου δίνουν την εντύπωση ότι παίρνουν στα σοβαρά αυτά που γράφουν, όπως στο "Work Drag", τα πάντα γίνονται πιο εύκολα για το αυτί σου να τους χωνέψει. Το "Work Drag" βγήκε πέρυσι τον Οκτώβρη και στην άλλη πλευρά ήταν τα πολύ καλά "Too Heavy" και "The Future". Φέτος το Φεβρουάριο κυκλοφόρησαν άλλο ένα ep, το "Silhouette Yeah", το οποίο βρίσκεται στο bandcamp τους. Κάπου βασικά παίζει και μια κασσέτα με τίτλο "You Can Wear This Cloak To Work" η οποία περιείχε κομμάτια και από τις δύο άλλες κυκλοφορίες. Ένιγουει. Οι Wet Drag ακούγονται γαμάτοι και ελπίζω να βγάλουν κι ένα γαμάτο LP για να γίνουμε κι εμείς γαμάτοι..
 
Genre: Punk
 
 

The Honeymoon Workbook

~ ~

Πόσες είναι οι φορές που όταν πρωτοακούς ένα δίσκο, πετάγεσαι πάνω και λες, μαλάκα εγώ αυτό πρόκειται να το γουστάρω πολύ. Δε ξέρω αν θα το γουστάρουν οι άλλοι, δε με νοιάζει, εγώ αράζω εδώ. Τέρμα. Φαντάζομαι δε θα είναι και πάρα πολλές. Αυτό έπαθα σήμερα με τους Good Willsmith. Στην αρχή τους σνόμπαρα για το όνομα, δε μου άρεσε καθόλου. Ωστόσο, πάτησα το πλέι στο βίντεο και το απόγευμα ξαφνικά ανεστήθη. Θαύμα άπιστοι. Ο ραγκυ κοκκινίζει τώρα. Στο "The Honeymoon Workbook". Ειλικρινά δε ξέρω από που να ξεκινήσω. Το πρώτο κομμάτι που άκουσα, "If Anything Happens to Me, My Password is Lady Lass", μου έφερε πολύ έντονα στο μυαλό τις ημέρες που ήμουν άσχημα κολλημένος με Sigur Ros και GYBE. Το άλμπουμ δεν είναι post-rock, το ξεκαθαρίζω. Ότι έχει στοιχεία και θα σου φέρει τους από πάνω στο νου, ναι. Αλλά είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από αυτό. Οι Good Willsmith πειραματίζονται και το κάνουν απλά γαμάτα. Γαμάτα όμως ρε συ, δηλαδή γουστάρω πολύ αυτό που ακούω. Το "The Honeymoon Workbook" σε στέλνει στο χάος, σε στέλνει σε αρμονία, σε στέλνει στο διάολο. Βάλε όσα ταγκς θέλεις, noise, field recordings ή ότι άλλο θελήσεις. Εμένα σήμερα μου γάμησαν το μυαλό. Απλά, άσε το να παίξει..
 
Genre: Experimental
 
Link: stream / bandcamp
 

Bloody Language

~ ~

Φαίνεται ότι οι Control Unit έχουν βγάλει αρκετό υλικό αλλά το "Bloody Language" είναι η πρώτη μου επαφή μαζί τους. Δεν έχω ακούσει κάτι άλλο εκτός από αυτό, οπότε με βάση αυτό το σινγκλ που βγαίνει τον Απρίλη, θα ήθελα πολύ ν'ακούσω και το παρελθόν αλλά και ένα επερχόμενο LP. Μόνο που αυτό μπορεί να καθυστερήσει μιας και μόλις πέρυσι έβγαλαν δίσκο. Το "Bloody Language" πάντως είναι τελείως άπλυτο, η κιθάρα ζέχνει και η πανκίλα ξεφυσά την πιο ωραία μπόχα. Αυτή η πρόταση ήταν ένας πολύ ωραίος τρόπος για να περιγράψω ότι μου άρεσε. Και αν η μπάντα των Ninni Morgia και Silvia Kastel βγάλει αυτό επί δέκα, τότε θα τρίβουμε τα χέρια μας..
 
Genre: Noise / Post-Punk
 
Link: site
 

Timber Timbre - Hot Dreams

~ ~

Εγώ λέω ν'αφήσετε αυτό που κάνετε και ν'ακούσετε το καινούριο άλμπουμ του Timber Timbre. Ακούγεται επικίνδυνα γαμηστερό.
 

Slum of Legs

~ ~

Τη Δευτέρα αυτό το μαυράδι έκλεισε 4 χρόνια. Πέρασαν. Κοίταγα λίγο παλιές αναρτήσεις και γέλαγα. Μιλάμε πολλά από αυτά δεν τα θυμόμουν καν. Σε φάση, ποιοί είναι αυτοί ρε? 1340 αναρτήσεις στο σύνολο. Καλά, ο ρυθμός έχει πέσει αισθητά βέβαια. Λογικό μάλλον. Γενέθλια λοιπόν το suicide dots και μιας και πάντα μου άρεσε να ψάχνω νέες μπάντες ας το γιορτάσω με τους Slum of Legs και το ντέμο που έβγαλαν πέρυσι. Ψιλοκόλλησα με τις τύπισσες, έξι στο σύνολο! Riot grrrl φάση αλλά πως να το πω, πιο χαοτική, πιο εγκεφαλική. Έχει αυτή τη μοναδική αίσθηση που σου βγάζει το post-punk. Με κάνει να θέλω να ακούω τους Slum Of Legs μόνος. Δε ξέρω τι μπορεί να πετυχούν με καλή παραγωγή σε ένα πιθανό LP. Εδώ πάντως μυρίζεσαι κάτι καλό. Και που παράλληλα ακούγεται φρέσκο. Κλισέ γάματα. Δε γαμιέται. Χρόνια πολλά..
 
Genre: Riot grrrl / Punk
 
Link: bandcamp
 
 

Elephant - Sky Swimming

~ ~

Τις τελευταίες ημέρες ακούω δύο νέους δίσκους όταν θέλω να ξεκουράσω το μυαλό. Το "Atlas" των Real Estate και αυτό, το "Sky Swimming" των Elephant. Διαφορετικά άλμπουμς αλλά στην ίδια λογική πάνω κάτω. Απλά το "Atlas" είναι πιο κιθαριστικό και το "Sky Swimming" πιο ποπ. Πολύ πιο ποπ. Με αναφορές στα 50's και Motown και φυσικά σε όλα τα νέα ποπ σχήματα. Δεν είναι κάτι που θα σε κάνει να ανατριχιάσεις. Ούτε καν. Είναι ένας τίμιος ποπ δίσκος χωρίς να ψάχνει το βάθος αλλά μένει κοντά στην επιφάνεια. Έχει όμως πολύ όμορφες μελωδίες που σε κερδίζουν αμέσως. Η φωνή της Amelia Rivas είναι ζεστή, φτιαγμένη για αυτό που εκπροσωπεί το "Sky Swimming". Μια ξεκούραστη ρομαντική βόλτα στην άκρη του μυαλού σου..
 
Genre: Pop