Up | Down

Powered by Blogger.
 

Ulises Conti - Atlas

~ ~

Ας μείνουν για λίγο οι κιθάρες και ο "θόρυβος" στην κρεμάστρα μαζί με τα χειμωνιάτικα. Ούτως ή άλλως η διαδρομή δε γίνεται να είναι ευθεία γραμμή. Απλά η συνήθεια έχει μάθει να ταΐζεται ανελλιπώς και όταν το πιάτο της είναι άδειο συμπεριφέρεται σαν το κακομαθημένο παιδί εκείνης της κυρίας που δε μπορείς καν να αντικρίζεις. Κι εσύ παραπατάς πάνω στα ουρλιαχτά, χάνεις την ισορροπία σου και φτύνεις στο πιάτο μικρούς ανούσιους θορύβους. Μέχρι που τα αυτιά σου αρχίζουν και ξερνάνε τα πτώματα που τους υπόσχεσαι ως σωτήρες μετά τυμπάνων. Τα σημάδια είναι εκεί βασικά, απλά νομίζεις ότι θα χτυπήσεις τα χέρια σου και θα εμφανιστούν λάμψεις στο σκοτάδι. Μπα, αν θες μάγια δες Χόλυγουντ. Στο άγιο ξύλο όλα είναι μαγικά. Εδώ δεν είναι τόσο πολύπλοκα τα πράγματα. Τα δάχτυλα απλά χτυπάνε τα πλήκτρα. Και μαζί με τα έγχορδα και τα πνευστά λένε τα δικά τους ξόρκια. Ο κύριος Ulises Conti μάζεψε καρπούς από σοδειές δεκαετίας και τους άφησε έξω από την πόρτα σου. Χωρίς συντηρητικά, χωρίς ημερομηνία λήξης. Και το μαγικό είναι ότι αν τους φας θα εμφανιστούν ξανά στο πιάτο σου. Ξανά και ξανά. Μέχρι το "Distancias olvidadas" να κλείσει πανηγυρικά τον κύκλο για να αρχίσει ο επόμενος.
 
Genre: Modern Classical
 
Link: bandcamp
 
Ulises Conti - Distancias Olvidadas from UNICA Films on Vimeo.



Parrot Dream

~ ~



Port St. Willow - Syncope

~ ~
 
Μία από τις προηγούμενες ημέρες διάβαζα αυτό. I Need Something New. Και συμφώνησα απολύτως. Μόνο στον τίτλο να έμενα θα ήμουν καλυμμένος. Το κείμενο έδειξε και το δρόμο. Ίσως κάποια πράγματα έχουν αλλάξει και χρειάζεται να κοιτάξεις αλλού, έστω και για λίγο. Δε συνειδητοποιείς την κάθε αλλαγή που σου συμβαίνει και η μουσική είναι ένας τρόπος να ανακαλύψεις προς τα που ταξιδεύεις. Ξέρεις, είναι αμφίδρομο. Αλλά τις περισσότερες φορές θεωρούμε ότι η μουσική μας επηρεάζει και αλλάζει. Ενώ μπορεί να συμβεί κάτι άλλο. Να καταλάβεις τι έχει ήδη αλλάξει μέσα σου μέσω της αναζήτησης καινούριων ακροάσεων. Και όταν πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται αυτό, i need something new, ρίχνε μια ματιά στο inbox του εγκεφάλου.
Το "Syncope" του Port St. Willow, δλδ Nicholas Principe, είναι ότι πιο όμορφο έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό. Μόνο σήμερα έχει παίξει πέντε σερί φορές. Ακούω κάτι που είναι τρομερά ισορροπημένο. Ενώ ακούγεται μελαγχολικό, λυπημένο σε θρονιάζει σε κάποιο μέρος που η γαλήνη κυριαρχεί ξεκάθαρα. Τα ρουφάει όλα. Ότι κι αν έχεις. Διάβασα σε ένα κόμεντ αυτό: An expressive falsetto voice drops over a sea of post-ambient-jazz texture. Στο δίνω γιατί τόση ώρα σκέφτομαι ένα σωρό μαλακίες για να σου περιγράψω όσο καλύτερα την κατάσταση και απλά δε μπορώ. Το συναίσθημα κυριαρχεί.
Στο προτείνω ανεπιφύλακτα. Αν και ψηφιακά κυκλοφόρησε το Νοέμβριο τα βινύλια θα αρχίσουν να φεύγουν μέσα στο Φεβρουάριο.
 
Genre: Experimental
 
Link: bandcamp
 
 

Pete Nolan - Easy

~ ~

Ο κύριος Nolan είναι μέλος των Magik Markers. Ο κύριος Nolan είχε το θράσος πέρυσι να κυκλοφορήσει το σόλο ντεμπούτο του ανήμερα της Παναγιάς. Ναι. Στις 15 Αυγούστου. Εκείνη την πανάγια μέρα. Ο άθεος. Κανονικά ο δίσκος του θα πρέπει να καίγεται στην κόλαση για πάντα. Ο θεός όμως είναι μεγάλος ρε και συγχωρεί. Και ο κύριος Nolan τη γλίτωσε. Και το "Easy" επέζησε. Και το "Easy" μου έφτιαξε το πρωινό σήμερα. Η το πρωινό ήταν τόσο γαμάτο που έφτιαξε το "Easy". Μπορεί. Αλλά δεν είναι τυχαίο ρε που καθώς άκουγα το δίσκο έσκασε τηλέφωνο από τον κύριο Σπιράλ. Έλα τώρα, μερικά πράγματα δε συμβαίνουν έτσι απλά. Σε παρακαλώ. Το "Easy" είναι πραγματικά ίζυ. Κουβαλάει αυτήν την ερημωμένη ψυχεδέλεια(δες πχ το Backwater Blues) που φαντάζεσαι αλλά και αυτήν την σλακεριά που κρύβει μέσα του ο κύριος Nolan. Οκτώ κομμάτια όλα κι όλα. Η παραγωγή δεν απομακρύνεται από τα στάνταρτ στα οποία έχει συνηθίσει να δουλεύει ο ίδιος στα υπόλοιπα πρότζεκτ. Η προσπάθεια κρίνεται τίμια όπως και ο ίδιος. Παίζει γι' αυτό να του τη χάρισε ο μεγάλος εκεί πάνω. Ο σατανάς σίγουρα θα τον βαριόταν πάντως.
 
Genre: Psych / Pop
 
Link: Listen
 

Purple Pilgrims

~ ~

Το "Eternal Delight" που πρόκειται να κυκλοφορήσουν οι Purple Pilgrims στη Not Not Fun στα τέλη του Φεβρουαρίου είναι ένα άλμπουμ που περιμένω καιρό. Έμπαινα συχνά στο σάιτ τους για να μαθαίνω νέα τους. Βασικά αυτό και το επόμενο (ελπίζω δηλαδή γιατί είναι άφαντοι) άλμπουμ των Cats On Fire είναι οι μόνοι δίσκοι που ζητάω. Δε ξέρω γιατί μόνο δύο αλλά τόσοι είναι. Και επιτέλους η μία από τις δύο καλές ειδήσεις έσκασε χθες. Δε μπορώ να σου πω ότι θα ακούσεις κάποιο αριστούργημα. Είναι από τους φλώρικους δίσκους που αρέσουν σε μένα και ποιος ξέρει σε ποιον άλλο. Που παίζει και να μην είναι φλώρικος μιας και το gorilla vs bear αναφέρει ότι το "Thru Evry Cell", το πρώτο κομμάτι που έδωσαν, δεν είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό του "Eternal Delight". Το κομμάτι είναι από κάτω, το ακούς και ίδωμεν.
 
Genre: Pop / Experimental
 

Exploding forever

~ ~

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες χαζεύω λίστες του 2015 για να δω τι έχασα. Οι περισσότερες από αυτές έχουν ελάχιστες διαφορές. Μέχρι να καταλήξεις σε αυτές τις λίγες που έχουν σαν οδηγό τη δική τους αντίληψη, αποφεύγοντας τη μαζική κατανάλωση. Αυτό βέβαια δε συνεπάγεται ότι αυτοί ξέρουν και όχι οι άλλοι. Απλά όταν πετύχεις για παράδειγμα μια λίστα και έχεις 0/10 μπαίνεις στον πειρασμό να "αξιολογήσεις" το αποτέλεσμα. Σε μια από αυτές βρήκα τους Dark Willow. Δύο αδέρφια, που θέλουν να κυκλοφορήσουν ένα άλμπουμ για κάθε μήνα. Αμφιβάλω αν το πετύχουν και ελπίζω πως δε θα το τολμήσουν γιατί προφανώς τέτοια εγχειρήματα καταλήγουν σε καλλιτεχνικό ναυάγιο. Εν τω μεταξύ η έρευνα για τους Dark Willow με οδηγεί στους She-Devils. Κάπως έτσι συμπληρώνεται και το παζλ της φωτογραφίας. Και οι δύο μπάντες προσεγγίζουν την ποπ, με τους πρώτους να πειραματίζονται, να κοιτούν τα 90's και να ψάχνουν σπίτι στη γειτονιά των Peaking Lights μεταξύ άλλων, ενώ οι δεύτεροι δείχνουν να λατρεύουν τις ταπετσαρίες και την ψυχεδελική εκδοχή ενός κοκτέιλ πάρτυ. Σαφέστατα οι Dark Willow έχουν περισσότερο υλικό για να ακούσεις. Και το "Supercool" άλμπουμ τους είναι τουλάχιστον cool. Με την Iva G. Moskovich να τραγουδά στο τέλος, "exploding forever".
 
Genre: Experimental / Pop
 
 

2015?

~ ~

Καταλαβαίνεις ότι η ανάρτηση αυτή γίνεται καθαρά για το έθιμο. Δεν άκουσα μουσική φέτος. Τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα και για το πόσο θέλω να θεωρώ τη μουσική σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Και επειδή το θέλω πολύ αυτό, με στενοχωρεί η μουσική αποτίμηση της χρονιάς. Όπως και η σχεδόν απενεργοποίηση του μπλογκ. Σπάνια αναρτήσεις, ελάχιστες μέσα στο χρόνο. Ακόμη κι όταν έβρισκα κάτι που μου άρεσε δύσκολα θα έπαιρνα την απόφαση ν' ανοίξω το μπλογκ. Τεσπά, that's life sometimes. Οπότε η σημερινή λίστα είναι μια μίξη. Από την μια πρέπει να το κάνω και από την άλλη μου έχει λείψει, να μια καλή ευκαιρία για επανεκκίνηση. Φυσικά και η λίστα θα είναι μικρή, δε θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Μια λίστα από δώδεκα δίσκους με τους οποίους πιστεύω ότι υπήρξε κάποια "χημεία". Είτε αυτή έγινε αντιληπτή στην πορεία είτε με το πρώτο άκουσμα. Η σειρά είναι τυχαία.
 
fred thomas - all are saved
nzumbe - titubeo
christina vantzou - no. 3
totally mild - down time
death and vanilla - to where the wild things are
expert alterations - you can't always be liked
grimm grimm - hazy eyes maybe
helen - the original faces
the shifting sands - cosmic radio station
advance base - nephew in the wild
c duncan - architect
evans the death - expect delays
 

Nzʉmbe - Titubeo

~ ~

Αφήνει την αναπνοή στο χώμα και συνεχίζει αόρατος.
Τελευταίο βήμα στην άκρη και χωρίζεται στα δύο. Πέφτει το ένα κομμάτι. Κοιτάζουν ο ένας τον άλλο. Πονάνε και οι δύο. Προχωράει κενός.
Στέκεται στο ύψος της θάλασσας και κοιτάζει τον ήλιο. Φοβάται να κλείσει τα μάτια. Ανεβαίνει στις ακτίνες και ακολουθεί. Δίπλα του τρέχουν άλογα.
Σταματάει στον Ερμή και κοιτάζει πίσω. Γυρίζει τις κόρες και από τις δυο πλευρές. Η μια πιο σκοτεινή από την άλλη.
Στέκεται ξανά στο ύψος της θάλασσας. Κάνει την ίδια διαδρομή και ξανά στην αρχή. Η μαύρη τρύπα στην κοιλιά ρουφάει όλη την ενέργεια του. Το μυαλό αφρίζει σαν το σάλιο του τρελού. Μονομαχίες κι ενοχές, συγκρούσεις κι εμμονές.
Λύπη.
Η στάθμη ανεβαίνει, τα πόδια του ακίνητα στη λάσπη. Στραγγίζει τους πνεύμονες.
Ψυχαναγκασμός.
Περιμένει να βγει ήλιος στη μέση της νύχτας. Τα διλήμματα στοιβάζουν το ένα πάνω στο άλλο.
Σκέφτεται στα αγγλικά.
Fear, hope, desire and regret makes the perfect square.
 
Υ.Γ. Μπορείς να το βρεις εδω. Που ξέρεις, μπορεί να είστε και γείτονες.
 
Genre: Experimental
 

Brando's Island

~ ~

Το σχήμα προέκυψε από μέλη των The Zingers, τους οποίους δεν έχω τσεκάρει. Οι κριτές τους δίνουν αρκετούς τόνους οπότε κάποια στιγμή θα πρέπει να ακουστούν. Οι Brando's Island τώρα σκάνε μύτη με το "Auto Warfare" που μοιάζει να ξεπηδά μέσα από κάποια sci-fi b-movie comedy με πρωταγωνιστή τον Jack Black. Ήδη τον βλέπω να χορεύει τον Jack. Όποια σελίδα και να διαβάσεις θα βρεις αναφορά στο vibraphone που έχει στρογγυλοκαθίσει πάνω στο κομμάτι και χορεύει στην κοιλιά του. Vibraphone punks. Η περιέργεια πάντως που σε καταβάλει για το πως θα είναι το LP που ετοιμάζουν είναι άκρως απολαυστική. Βασικά είναι σα να ακούς πανκ, πίνοντας κοκτέιλ, κάτω από φοίνικες. Λάικ..
 
Genre: Synth Punk
 

Blue Uniforms

~ ~

Επιστροφή των Yung με νέο EP, στην Tough Love. These Thoughts Are Like Mandatory Chores. Δεν κάνεις πολλά, αφήνεις τις άσχημες αναπνοές στο χώμα και συνεχίζεις αόρατος. Το Fader είχε την πρεμιέρα, δε λέει και τίποτα αυτό. It's all about money you know..
 
Genre: Punk